Rezaletin son perdesi TBMM oynandı.
AK Partili meclis başkanının bile ‘ortalayarak’ idare etmeye çalıştığı, diğer başkan vekillerinin okutmayı kabul etmediği Atalay’a ilişkin Yargıtay kararını okutacak bir kişi bulundu. Meclis Başkan vekillerinden Bekir Bozdağ, muhtemelen yine Beştepe’nin talimatıyla, kararı meclis genel kurulunda okutarak Can Atalay’ın milletvekilliğinin düşmesini sağladı.
Halk oylarıyla seçilmiş bir kişinin milletvekilliği, Anayasa Mahkemesi’nin kararına rağmen, anayasaya aykırı bir şekilde düşürüldü.
Otoriter rejimler, develt içi direnç noktalarını devre dışı bırakan, gayri meşru girişim örnekleriyle doludur.
Uçum, Bozdağ gibi isimler bu girişimler tarihteki yerlerini Atalay davası ve Anayasa Mahkemesi darbesi üzerinden pekiştirdiler.
Erdoğan’ın tribünden izlediği bu oyun neden oynandı?
Muhtemelen iki amacı vardı iktidarın.
İlki, Türkiye’nin son 10 yılına dair yaptığı ideolojik okumaları, Osman Kavala’yı olduğu gibi Gezi olaylarına katılmış bir kişiyi daha simge ilan ederek, siyasi kurban haline getirerek, yargı üzerinden yerleşik kılmaktı.
İkincisi ise devlet içindeki en büyük direnç noktasını sakatlamaktı. Anayasa Mahkemesi Beştepe’ye bağlı, bağımlı olmayı reddeden, evrensel hukuk kurallarını uygulamaya çalışan tek yargı organı. Yaşanan bu organa meydan okuma, gerektiğinde devre dışı bırakma gösterisiydi
