Kimi kısa kimi uzun süre kalmak için onlarca mahkûm geliyor her gün. Duyuyorum, yan binada 3 kata çıkarılan ranzalarda ya da yerlerde yatanlar oluyor.
Haliyle, en çok “Sen bilirsin, af çıkar mı” sorusuyla karşılaşıyorum. Bildiklerimi, tahminlerimi, meselenin açmazlarını anlatıyorum. Yanıtlarımdan pek tatmin olmuşa benzemiyorlar.
Volta atarken malum bir eski bakanın adını veriyor biri:“15 yıl uyuşturucu sattım. O bakanın yeğenlerinden alıyordum malı. Onlar neden burada değil? Yıllardır cezaevindeyim, bir tane baron görmedim. Bize‘torbacı’ diyorlar, güçleri bize yetiyor.”
Yürümeye devam ediyorum. O türküdeki şirin gecekondu evleri artık yok. Bir bakış uzaklıktaki dostları düşünüyorum. Yazıyorum, büyüyorum..
