Türkiye gibi bir ülkede işçi olarak çalışıp da patronu hakkında olumlu düşüncelere sahip işçi sayısı fazla değildir. İşçiler için patron otoriteyi, baskıyı ve daha birçok olumsuzluğu ifade eder. İşçiler kendilerine verilenle yetindikleri, zam ve sosyal hak istemedikleri sürece sorun yoktur. İnsanca yaşayacak ücret ve çalışma koşulları talep ettiklerinde ise işten atılmak dahil çok sayıda baskı ve tehditle karşı karşıya kalırlar.
Patronlar için işçiler, istediği zaman, istediği kadar, istediği ücretten çalıştırılabilen, istendiği zaman işten atılan, iş dışında hiçbir sosyal yaşamı olmayan bir köle, tüm yaşamı sadece çalışmak üzerine kurulmuş bir robot olarak görülüyor.
Yüksek enflasyon ve hayat pahalığı nedeniyle başta sanayi bölgeleri olmak üzere, ülkenin dört bir yanında işçiler düşük ücret dayatmasıyla karşı karşıyalar. Son olarak Gaziantep’te 2 bin tekstil işçisinin düşük zam dayatmasına karşı başlattığı iş bırakma eylemi, başından sonuna önemli derslerle dolu bir deneyim oldu.
