EMEP’in Yeşil Sol Parti listelerinden kendi adaylarıyla, TİP’in kendi listesiyle, Sol Parti ve TKP’nin Sosyalist Güçbirliği altında kendi adaylarıyla katıldığı seçimler parlamento aritmetiği hesapları içinde artık ihmal edilemez sonuçlar doğuruyor. Havanın soldan esmeye döndüğü zamanlardayız. Meclis geometrisini en güçlüden yana biçimlendirmeye yarayan iktidar partileri bu tercihin birleşmiş bir muhalefete yaradığını görüyorlar. Normalde bu aritmetiği bozamayacaklarına inandıkları sol partilerin de, ciddiye alınması gereken bir ağırlıkla, muhataplarına 3-5 oyun hesabını yaptıracak bir kemiyet kazandıkları gerçeğiyle karşı karşıyalar.
Cumhur İttifakının el birliğiyle hazırladığı seçim sistemi, yine el birliğiyle hazırlanmış tek adam sistemi Cumhur İttifakının ‘beka’sını garanti altına almaya yetmiyor. Şimdiye kadar, birkaç yıldır tepe tepe kullanılmış bu sistemin bundan sonra başkaları tarafından ‘tepe tepe kullanılacak’ olmasından ise Erdoğan rahatsız. Bu ifadeyi başkası değil, kendisi kullanıyor. Bahçeli’nin HDP’nin kayyumu diye nitelendirdiği Emek Özgürlük İttifakı bağrında seçime giren sol’dan adaylar bir kısmı 20 yıllık iktidarın içi geçmiş ögeleri olan, bir kısmı tebdili kıyafet yaparak dahil oldukları Millet İttifakından gösterilen adayların karşısında güçlü bir rüzgar oluşturdular bile.
