Siyaset bir kez daha tam da Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın istediği gibi anketlere ve ittifaklara sıkıştı. Adaylık tartışmaları, muhafazakâr seçmen hassasiyeti, HDP’nin pozisyonu derken kuruluşundan bu yana en zayıf dönemini yaşayan AKP, ‘bir kez daha seçim kazanabilir mi’ tartışmasına kadar gelindi. Siyasi partilerden ‘iş bekleyen’ kamuoyu araştırma şirketleri ile Erdoğan muhalifi gözüküp aslında varlıklarını bir anlamda bu rejime borçlu olan politikacılar ve TV yorumcuları da bu dağıtıcı koroya katıldı. Muhalefet cephesi 16 Nisan Referandumundan bu yana, bir yandan gelen büyük büyük tehlikeye karşı mücadele derken diğer taraftan da kendi pozisyonunu tahkim etmeye çalıştı. Erdoğan’ın “Asla yan yana gelemezler” diyerek rahat davrandığı muhalefet partileri tüm kamuoyunu da şaşırtarak süreci bugüne kadar taşıdı.
AKP’yi gerileten bu geniş cephenin içinde 2015’e kadar başta Kürt sorunu olmak üzere memleketin önemli meselelerini “AKP ile konuşarak” çözebileceğini düşünen HDP de var, genetik olarak yan yana gelemezler denilen Saadet ve CHP de. 20 yıldır kesintisiz şekilde AKP rejimi ile mücadele eden sosyalistlerin öncelikli görev olarak rejimi durdurmaya yönelik izlediği politika ile cepheye güçlü bir dinamizm de kattığını hatırlatmakta fayda var.
