Gerilim yüklü, tahammülsüz ve agresif bir iklim var. Tedirginlik ve endişeyi bütün zihinlere yerleştiren; gücünü korkudan, korkutmaktan alan asık suratlı bir idarenin iklimi. İnandırıcılığını kaybettikçe gerilim üretiyor, gerilim ürettikçe inandırıcılığını kaybediyor. Ama atmosferi sert rüzgârlardan ve havasız bırakmaktan da asla vazgeçmiyor. Bu yüzdendir ki sakin ve alelade bir gün kolaylıkla fırtınaya kapılıp gidebiliyor. Ülkenin başka türlü yönetilemeyeceğine inanan, sükuneti zaaf sayan bir anlayış her günü başka şekilde tüketiyor.
İklim sertleşince sadece muhalif olana değil, muvafıklara da pay düşer. Muhalif ayağını denk alırken, beriki de disiplini kaybedemez. Hoşuna gitmeyen işlere bakıp yüzünü buruşturamaz. Bu kadarı da fazla, demeye getiremez. Daha fazlası olur ona da itiraz edemez. Zira, arada kalmak, haktan, hukuktan, vicdandan bahis açmak sadakatsizliktendir.
Sert esen rüzgâr kimsede rahat, huzur bırakmaz…
