Bir anda gelmedik bu duruma, zaman içinde ince ince işlendi.
Obskürantizm, ayrıştırma politikaları, şok doktrini, politik psikolojideki “tutulamayan yas”ın sağ popülist lider elinde otoriter rejimin silahı haline dönüşmesi vesaire vesaire… Yazıldı, konuşuldu defalarca.
Uzun bir süredir en büyük kaygım: “Bu günler bitecek, iktidar son demlerini yaşıyor. Boş tencere her hükümeti eninde sonunda devirir”i sürekli duyuyoruz.
AKP oyları eriyor diyor anketler.
Sokağa mikrofon tutuyorlar, tek gün daha sabrı kalmamış kimsenin.
Herkesin sabır taşı çatlak, herkesin bardağı taşmış.
Ama işte kurtulma ümidine dair bir coşku dalgası yok, şöyle memleketin her köşesine yayılmış bir “gönderelim, bitsin” heyecanı yok. Her gün köleleşirken hâlâ tüm beklentiyi siyasi muhalefetin sırtına yıkmaya hazır bir toplum. Siyasi muhalefet de “yangın büyüdü, haydi şu su kovaları elden ele, herkes göreve” hissini veremiyor.
