Batı dünyası stratejik aklında bir “dümur” durumu yaşanıyor. Neredeyse lider yok, mevcut liderlikler de darmadağın durumda. Hani zaman zaman bizde de konuşuluyor ya, “eksenler darmadağın olmuş durumda, biz de aradan çıkış yapabiliriz” gibi, Suriye, Karabağ, Libya, Doğu Akdeniz, Afrika çıkışlarımız – açılımlarımız bunun örneği olarak gösteriliyor ya, kimi zaman “gücümüz ve stratejik hamlelerimiz” arasındaki irtibatı sorgulamalarımız var ya…
Putin tam da bu okumayı yapıyor, üstüne üstlük doğalgaz vs gibi Batı’nın ümüğünü sıkan avantajlarını hesaba katıyor ve hamlelerle ilerliyor. Nereye doğru? En azından Sovyet Rusya’nın hakimiyet alanlarına doğru. Suriye’de ulaştığı sonuç, hatta belki Çarlık Rusya’nın “Sıcak denizlere inme” hedefine ulaşılmış olduğunun göstergesi. Kırım’ı yuttu. Kafkaslar’da Çeçenistan – Grozni katliamı ile hakimiyetini perçinledi. Gürcistan’a karşı Abhazya – Osetya kartını kullandı. Karabağ’da oyuncu. Kazakistan’da oyuncu. Farklı ülkelerdeki “Rus azınlıklar” tam bir stratejik anahtar rolüne sokulmuş durumda. Hitler’in “Alman azınlıklar” üzerinden işgal projeleri devreye sokması gibi.
