ABD’nin Afganistan’dan apar topar çekilmesi, kendisine güvenenlerin uçak kanatlarından yere çakılması, Ortadoğu’daki gücünü azaltıp Pasifik bölgesine yoğunlaşması, Avrupa sınırlarının tehlikeli hale gelmesi, bölge ülkelerini panikletti.
Bir güç boşluğu oluşmaya başladı. Çin-Rusya ve Asya güçleri öne çıkıyor. Batı’nın etkisi küresel ölçekte zayıflıyordu. Yeni bir okuma yapmak, yeni pozisyon belirlemek zorunlu hale gelmişti.
İşte tam o zaman o cephe çöktü. Birden çöktü. Sessizce çöktü. Cephe ülkeleri Türkiye’ye yöneldi. Türkiye, onların hırçınlığına karşı soğukkanlı ve sabırlı bir duruş sergilemiş, işbirliği alanlarını hep açık tutmuştu. Sonucunu da aldı.
Pozisyonunu değiştiren Türkiye olmadı. “U dönüşü” yapan biz olmadık.
Türkiye hep durduğu yerde, uzun soluklu bir gelecek tasavvuruna göre hareket etti. Karşısında kurulan cephe işte bu sağlam duruşa dayanamadı. Dağıldı. O ülkeler pozisyonunu değiştirdi. Onlar gerçeği gördü.
