Dünyanın en güçlü okyanus akıntısı ‘Antarktika Kutup Akıntısı’ iklim krizi nedeniyle yavaşlıyor.
Antarktika etrafında saat yönünde akan Antarktik Kutup Akıntısı, Gulf Stream Akıntısı’ndan beş kat, Amazon Nehri’nden de 100 kat daha güçlü.
BBC Türkçe’nin aktardığına göre kutup akıntısı, buz kaplı kıta etrafındaki sıcak suyun dışarıda kalmasını sağlıyor ve buzulları koruyor.
Aynı zamanda istilacı boğa yosunları ve bu yosun tabakalarının üzerinde duran hayvanlara karşı bir bariyer işlevi görüyor.
Bu akıntı, Büyük Okyanus, Atlantik Okyanusu ve Hint Okyanusu’nu birleştiren küresel okyanus ‘taşıma bandının’ bir kısmını oluşturuyor.
Sistem Dünya’nın iklimini düzenliyor, küresel çapta su, sıcaklık ve besleyici maddeler pompalıyor.
Fakat Antarktika’da buzulların erimesiyle ortaya çıkan tatlı, soğuk su okyanus suyunun tuz oranını düşürdü. Bu durum okyanus akıntısını tehdit ediyor.
Yeni bir araştırmaysa Antarktik Kutup Akıntısı’nın dünyanın ısınması sonucu 2050 itibarıyla yüzde 20 zayıflayacağını söylüyor.
Akıntılar hakkında
Antarktik Kutup Akıntısı, ABD’nin doğu kıyısındaki Gulf Stream, Japonya yakınlarındaki Kuroşio Akıntısı, Güney Afrika kıyılarındaki Agulhas Akıntısı kadar iyi analiz edilemedi.
Akıntı, uzaklığı nedeniyle ölçülemiyor.
Söz konusu akıntılar, sıcaklıklardaki değişikliklere, tuz düzeyine, rüzgar yönlerine ve deniz buzulunun genişliğine tepki veriyor.
Daha önceki araştırmalar, bu taşıma bandının ayaklarından birinin çöktüğünü belirtmişti.
Teorik olarak, Antarktika etrafındaki ısınan suyun akıntıyı hızlandırması gerekiyor. Fakat son yıllarda akıntının gücünün sabit kaldığı gözlemlendi.
Gelecekte ne olacak?
Antarktik Kutup Akıntısını incelemek için Canberra’da bulunan Avustralya’nın en hızlı bilgisayarı ve iklim simülatörü kullanıldı.
‘Access-OM2-01’ adlı model Avustralya Okyanus-Deniz Buzu Modellemesi Konsorsiyumu’nun bir parçası olarak Avustralyalı araştırmacılar tarafından geliştirildi.
Model, diğerlerinin sıklıkla kaçırdığı girdaplar gibi durumları hesaba katarken buz erimesi ve okyanus sirkülasyonu gibi karmaşık etkileşimleri de yakalıyor.
Bu gelecek projeksiyonuna göre Antarktika’daki buzulların erimesi nedeniyle oluşan tatlı su kuzeye göç edip zamanla okyanus derinliklerini doldurabilir.
Bu durumun okyanusun yoğunluğunda büyük değişikliklere yol açacağı tahmin ediliyor.
Projeksiyona göre akıntı 2050 itibarıyla yüzde 20 yavaşlayacak.
Akıntının zayıflaması biyoçeşitliliği ve birçok kıyı toplumunun bağımlı olduğu balıkçılığı etkileyecek.
Bu gelişmelere bağlı olarak da hem buz kütlelerindeki erime hızlanabilir hem de küresel deniz seviyesi yükselebilir.
