Gerçeği eğip bükmeyelim: Liboşların‑Ilımlı İslamcıların Atatürk saldırısını yoğunlaştırdığı dönemde Kılıçdaroğlu, kurucusundan utandı!
Öyle ki: Altı Ok ile Atatürk posterlerinin miting alanlarına sokulmasından bile rahatsızlık duydu. Güya, Atatürk’ün siyasette artık karşılığı yoktu! Amerikancı neoliberal düşünce CHP yönetimini sağa savurdu.
Genel merkez Atatürk’ü “taşlandıran” kervana katıldı. CHP gençlik kolları niye bir TGB olamadı sanıyorsunuz?
Bakınız: Mesleği gereği hep rakamlarla‑aritmetikle uğraşmış memur‑bürokrat Kılıçdaroğlu siyaseti salt sayılara indirgedi: “Şunun şu kadar oyu var, ittifak yapalım; bunun seçmen sayısı bu aday yapalım” gibi…
Keza: Mesleği muhasebecilik gereği sadece iktidarın “rakamsal gediklerini” söylemeyi muhalefet yapmak sandı! Politika çerçevesini bunlarla sınırlı tuttu. Siyaset onun için sadece rakamdan ibaretti! Amerikan merkezli “ideolojisiz ideolojinin” tuzağına düşerek kurucu idealleri ağzına almadı. İtibariyle… Kılıçdaroğlu, “Andımız” konusunda tek laf etmiyor.
– Tam bağımsızlık demiyor… – Laiklik demiyor… – Halkçılık demiyor…
Maalesef… Kılıçdaroğlu, Atatürk’ü sadece “devlet katındaki” yönüyle biliyor. Kurucu parti genel başkanı Kılıçdaroğlu’nun konuşmalarından anlaşılıyor ki Atatürk’ü tanımıyor!
Geçen gün düşündüm; 30 ciltlik “Atatürk’ün Bütün Eserleri” kitap dizini hediye etsem mi? Ya da Nutuk’u? Çünkü: Kılıçdaroğlu, hâlâ liboşların‑Ilımlı İslamcıların estirdiği emperyalist rüzgârların etkisi altında!
Kitap satışları ve TGB eylemleri gösteriyor ki; bu gidişle Atatürk, Kılıçdaroğlu’nu yerinden edecek! Dost acı söyler…
