Türkiye böylesine derin bir krizden geçerken ve çözüm giderek uzaklaşırken iktidara bırakılan hareket alanı çok geniştir. Bunun sebebi, muhalefetin toplam ağırlığının hala siyasete yansımamasıdır. Bu sayede hükümet hata yapabiliyor ve sürekli yeni model deneyebiliyor, olmadı bir daha deneme yapabiliyor. Çünkü, muhalefet iktidarın hareket alanını daraltamıyor, siyasi meşruiyetini eksiltemiyor. Ortada, 128 milyarı buharlaştıran, enflasyonu yüzde 60’ın üzerine, faizi yüzde kaç olduğu hesaplanamaz bir noktayla, Dolar’ı 15 liraya yükselten değil de sadece biraz yorgun ama işleri hemen düzeltebilecek bir iktidar varmış gibi görünüyor.
İktidar zorda olmasına rağmen siyasi propaganda özgüveni, gündem belirlemedeki payı ve hamle üstünlüğü, eskiden işlerin yolunda olduğu dönemlerden çok da aşağıda değil. Yaşadığımız büyük ekonomik krizle, bu krize yol açan iktidarın siyasi pozisyon üstünlüğü örtüşmüyor. Muhalefet propaganda kapasitesini yükseltemediği için, vahim hatalar sıradan hükümet yanlışları muamelesi görmeye devam ediyor. İktidarın yüksek maliyetli ekonomik model denemeleri de erken seçime baskısı hissetmemesi de bu sayede mümkün olabiliyor.
