Taksim’de kalabalıkların toplanmasından ödü kopuyor.
Hem 12 Eylül Anayasa’sını değiştirmekten söz ediyor hem de Taksim’deki 1 Mayıs kutlamaları ile ilgili 12 Eylül yasaklarından medet umuyor.
Oysa bu köşede kaç kere yazdım.
Otokrasileri yıkan şey, kitlelerin bu tür toplantıları, protestoları değildir diye.
Yale Üniversitesi’nden Milan Svolik’in araştırmasına göre 1945 – 2002 yılları arasında iktidara gelen ve sonra iktidardan gitmek durumunda kalan 316 baskıcı liderden sadece 32’si halk ayaklanması ile devrilmiş. Yaklaşık bir oran vermek gerekirse yüzde 10 gibi bir şey.
Baskıcı liderlerin asıl korkmaları gerekenler, kendi yönetsel gruplarının içindeki hırslı tipler.
Bu baskıcı liderlerden 205’i, yani yaklaşık yüzde 70’i kendi içlerinden çıkan muhaliflerce devrilmiş. Yani önce Saray koridorlarına, sonra Devlet Bey’e dikkat etmelisiniz, Tayyip Bey.
UCLA’dan Barbara Geddes’in araştırması da bunu doğruluyor: Baskıcı liderler için tehlike, kendi iktidar gruplarının içinde yatıyor aslında, sokaklarda meydanlarda değil.
Onun için hiç değilse bu 1 Mayıs’ta bir demokrasi gösterisi iyi giderdi aslında.
12 Eylül Anayasası tu kaka, özgürlükçü Anayasa yapacağız filan derken daha inandırıcı olmak için!
