Bugünlerde iktidara yakın bir yazarın, DEAŞ’lı bir caninin dört yaşındaki çocuğu için “O çocuk işkenceyle konuşturulsun” manasına gelecek cümleler sarf ettiğini okudum.
Çocuktan al haberi mantığıyla yapılan bu öneri karşısında fevkalade rahatsızlık duydum.
Bırakın dört yaşındaki çocuğu, yaşı ne olursa olsun hiçbir insana işkence yapılması insanlığa sığmaz.
İster DEAŞ’lı, ister FETÖ’cü, ister PKK’lı, kısacası neci olursa olsun hiçbir insana yapılan işkence onaylanamaz.
Kardeşlerim; bizler zulme sessiz kalanlardan olamayız. Hele zulmü teşvik edenlerden hiç olamayız. O zaman bizim zalimlerden ne farkımız kalır? O zaman size geçmişte zulmedenlerden ne farkınız kalır? Öyleyse hangi dönemde ve nerede zulüm varsa, orada zulme karşı ayaklansın vicdanlar.
Ve haykırılsın zulme karşı şu ortak sloganlar:
Zulme karşı direneceğiz; yılgınlık yok direniş var!
