Halil Kağan Öyken: Market sektöründe fazla mesai uygulamaları suistimale açık

Okura not

Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.

warning
Okura not:

Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.

Türkiye’de çalışma koşulları, 4857 sayılı İş Kanunu ile düzenlenmiştir. Bu kanuna göre haftalık çalışma süresi en fazla 45 saat olup bu süre aşıldığında fazla mesai ücreti ödenmesi zorunlu tutulmuştur. Yine genel tatil ve ulusal bayram günlerinde çalışıldığında da fazladan bir günlük ücret ödenmesi gerekmektedir. Ancak market sektöründe fazla mesai uygulamalarının yeterince incelenmediği ve suistimale açık olduğu görülmektedir. Dolayısıyla da bu sorun sıkça şikayetlere konu olmaktadır.

Market çalışanlarının ara ve haftalık dinlenme haklarını yoğun iş temposu nedeniyle tam olarak kullanamadığı da gözlemlenmektedir. Özellikle zincir marketlerde, maliyet düşürme kaygısı nedeniyle personel sayısı yetersiz kalabilmekte, bu da çalışanları dinlenme sürelerinden etmektedir.

(…) Her ne kadar yükümlülük bulunsa da marketlerde ayakta çalışma sürelerinin düzenlenmesi veya yük taşıma için ergonomik ekipman kullanımı gibi konularda çözüm getirilmeyi bekleyen sorunlar mevcut.

Örneğin kasiyerlerin uzun süre ayakta durması için ergonomik tabure/sandalye kullanımı yaygın değil. Bu da doğal olarak sağlık sorunlarını tetikliyor. Bu yoğun temponun uzun vadede kas-iskelet sistemi rahatsızlıkları gibi sağlık sorunlarına yol açması kaçınılmaz.

Sosyal güvenlik mevzuatı, çalışanların iş kazaları ve meslek hastalıklarına karşı korunmasını kapsasa da; market çalışanlarının karşılaştığı kas-iskelet sistemi rahatsızlıkları gibi sorunlar, genellikle meslek hastalığı olarak tespit edilmiyor. Bu durum, çalışanların tazminat, gelir ve tedavi haklarından mahrum kalmasına yol açıyor. Yine uzun çalışma saatleri ve stres kaynaklı psikolojik sorunlar da meslek hastalığı sınıflandırması içinde yeterince değerlendirilmiyor.

Halil Kağan Öyken’in yazısı