Okura not:
Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.
İktidar, bu vergi ve harçlarla dolu düzenlemeleri ‘vergi adaleti’ adı altında sunuyor. Ülkemizde adalet, bir üst başlık olarak kaybedileli maalesef çok oldu. Vergi adaleti, vergi politikalarının şeffaf ve hesap verebilir olması demek. Toplanan vergilerin, sosyal hizmetler, altyapı, kamu kurumları için kaynak olması beklenir.
Kanuni düzenlemelerin eşitsizliği, yoksulluğu azaltması ve ortadan kaldırması hedeflenerek yapılmasını gerektirir. Vergi adaleti, insanlardan ödeme gücüne göre para toplayarak sağlanır. Hesap ortada. Hükümet kürdan ucuyla verdiğini kepçeyle geri istiyor. İnsanlardan verginin vergisini alıyor, iki kişilik sofraya oturup, iki tabak da kendine ısmarlatıyor.
Hadi geldi, parayı da aldı gitti diyelim; ama bu ülkenin çocukları neden aç o zaman! Hükümet, halktan trilyonlar topluyor ama öğrencinin önüne koyacak bir tabak yemeği, bir bardak suyu bulamıyor öyle mi?! Türkiye’de 7 milyon çocuk yoksulluk ve sosyal dışlanma koşullarında yaşıyor.
Derin Yoksulluk Ağı kurucusu Hacer Foggo, görüştükleri 108 haneden 91’inin çocuklarının yanına beslenme koymakta zorlandığını söylüyor. Her üç çocuktan biri okula aç gidiyor. Kamu hizmetlerindeki yetersizlik ve kalitesizlik o ülkede vergi adaleti olup olmadığının en açık kanıtıdır.
