Bir ülkede mal ya da hizmet üretmek üzere yatırım yapmak isteyen yabancılar o ülkenin ekonomik durumu hakkında fikir sahibi olmak için işlerine gelen istatistiğe bakmıyorlar. İşlerine yaran istatistikler ile ilgililer.
Mesela, “on yedinci büyük ekonomi, yüksek nüfus, büyük pazar” falan kesmiyor onları. “Rüşvet ve yolsuzluk açısından durum ne?” ve “Hukuk sistemi gelişmiş demokrasiler düzeyinde mi?” sorularının yanıtları özellikle çok önemli. Zira karşılaşacakları önemli sorunları çözmek için ‘ahbap-çavuş’ ilişkisi sağlamaya çalışmak onlar için hem büyük zaman hem de para kaybı.
Tıkır tıkır işleyen ve gelişmiş demokrasilerdeki düzeyde bir hukuk sistemi bu açıdan yaşamsal. Kurumsal yapının temellerinin sağlam ve şeffaf olmasını istiyorlar. Öyle her akla geldiğinde oyunun kurallarının değişmesi, onların eski kurallara göre yaptıkları hesapların alt üst olması demek çünkü. Elbette geldikleri ülkede, işgücünün niteliği de önemli onlar için. Çalıştıracakları insanların düzeyleri kârlarını yakından etkileyecek çünkü
Vaktiyle boş övünmelerle kıymetli zamanlarını boşa harcayan Türkiye gibi ülkeler, boş övünmeyi bir tarafa bırakıp kırılganlıklarını azaltmak için ellerinden geleni yapan ülkeler karşısında dezavantajlı durumdalar. Yüksek belagat gücüyle işler yürümüyor kısacası. El alem zamanı geldiğinde işine yarayan istatistiği öyle bir görüyor ki şaşırıp kalıyorsunuz.
