Şu anki haliyle aşırı yetkili ve sorumsuz bir cumhurbaşkanı var. Yani eğer ‘diktatör’ olmak istiyorsa Erdoğan açısından en ideal durumdayız! Ancak AKP yeni anayasa ile birlikte yönetim sistemini de belirsizlikten kurtarıp ‘sağlam bir kazığa’ bağlamak istiyor.
Ortada böyle bir tablo varken çıkıp da ‘başkanlık sistemine zaten geçtik’ denirse, bunun anlamı başkanlık sistemi olarak ‘şu anki reel durumla’ sınırlı bir tahayyüle sahip olunmasıdır. Bu ise, başkanlık sistemiyle ilgili olarak epeyce bilgisizlik ima etmenin ötesinde, zihniyet olarak denetimsiz bir tek adam yönetiminin arzulandığı algısını yaratır. Çünkü eğer başkanlık sistemine gerçekten de geçilmiş ise, yani ‘başkanlık’ denen yönetim biçimi zaten halen var olan ise, pek de büyük bir değişikliğe ihtiyaç yok demektir. Var olan yapıyı kanun ve yönetmeliklere geçirir, sabitler ve yeni sistemi yerleştirirsiniz. Ne var ki bu ‘çözüm’ dünya literatürüne ancak mizahi bir ‘başkanlık’ sistemi olarak dâhil edilebilir.
Gerçekten de başkanlık sistemi önerilecekse önce ciddi olunması gerekiyor… Şu an itibariyle ‘kişiliksiz’ bir yönetim sistemimiz var. Bozulmuş, orasından burasından çekiştirilmiş bir parlamenter sistem. Ama başkanlıkla hiçbir ilgisi yok… AKP’lilerin önce bu basit gerçeği sindirip öyle yola çıkmaları lazım.
