Gelelim asıl meseleye. Bilindiği üzere “çerçeve yasa”nın geçtim içeriğini, bir harfi dahi halkla paylaşılmadı. Halkın ne düşündüğü, ne istediği sorulmadı. Yarım asırdır devam eden ve bu ülkenin on binlerce çocuğunu toprağa gömen, sakat bırakan bu kadar hassas bir konu, bir torba yasa gibi Meclis’e sunuldu ve kabul edildi. Evet, demokrasi için sadece bir ilk adım.
Asıl süreç bundan sonra başlıyor ancak birçok gazetecinin, siyaset bilimcinin, uzmanın dillendirdiği gibi iki tarafın da kararlılıkla sükûnet göstermesi gereken bir ortamda, bu kadar bıçak sırtı bir meseleyi halkın önüne getirmezseniz, o halkın kendisini en iyi ifade ettiği, sokaktaki insanın yansımasını direkt görebileceğiniz yegâne kamusal alan olan tribünlerde de daha ligin ikinci haftasında, Saray’ınızda ağırladığınız bir takıma karşı sallanan ceset torbaları simgeleriyle karşılaşırsınız.
Meclis’teki tüm partilerin kafasında “çerçeve yasa”yla ilgili soru işaretleri varken, tabandan gelen seslere kulak vermezseniz, barış ortamını sağlamak adına mecliste toplu fotoğraf çektirmek dışında tek bir somut adım atmazsanız, çoktan yok ettiğiniz hukuku, insan haklarını, defaatle tecrübe ettiğimiz üzere seçim malzemesi olarak kullanırsanız, yüzlerce yılla, var olmadığını mahkeme kararıyla beyan ettiğiniz bir “örgütün” lideri olarak tutuksuz yargıladığınız adamı cezalandırmayıp, onun itiraflarıyla hapis yatan onlarca insana düşman hukuku uygularsanız, tribünlerdeki ceset torbaları simgelerini taşıyanlar hakkında bu tür şovenist eylemlerin asla tekrarlanmaması için yapıcı bir hukuki işlem uygulamazsanız, “çerçeve yasa”, adıyla müsemma bir şekilde meclisin koridorlarındaki herhangi bir duvarda bir “çerçeve” olarak asılı kalır.
