Dün Konya’da öyle bir Galatasaray vardı ki ilk yarı 45 değil 145 dakika oynarsa gol atamazdı. Düşük tempolu futbolu, rakibin isminden ürküp savunmaya geçen Konyaspor savunmasını baskı altına alıp hataya zorlayacak baskıdan yoksundu. Icardi çok az topla buluştu, buluştuğunda da kalabalık rakip savunma arasından istediği vuruşları yapamadı. Osimhen olmayınca rakip savunma arasında forvet arkasındaki isimlerin sokulacağı gedikler de açılmayınca ilk yarı golsüz sona erdi.
Ev sahibi, Galatasaray’ı durdurduktan sonra gol bulmak için şansını denemeye karar verdi ve İlhan Palut’un bu hamlesi de tuttu. Üst üste iki gol fırsatı yakalayan Konyaspor bir duran topta galibiyet golünü buldu. Bardhi gibi sonradan hamle oyuncusu olarak sahaya sürülen Kramer de golü bulunca Galatasaray’ın gardı tamamen düştü.
Sonuç olarak Galatasaray kötü oynadığı bir maçta ağır bir yüzleşme yaşadı. Formasının hakkını veren, formayı terleten oyuncu yoktu. Şampiyonlar Ligi’nde ilerlemek çok önemli, akılların İtalya’daki rövanşta olması da anlaşılabilen bir durum ama maç seçmenin ağır sonuçları olur, bunu da bilmeliler.
