Gelelim New York Times’ın IŞİD’e petrol satışının Türkiye üzerinden yapıldığı haberine… Haberin kaynağı, üst düzey Amerikalı yetkililer. Onlara kızmak lazım. Belli ki IŞİD konusunda ne yapacağı henüz netleşmeyen Obama yönetimi, dünyayı fır fır turlayıp müttefiklerinden somut destek sözü alamayınca, “Peki ne yapacaksınız?” diye soran gazetecilere, “Türkiye’nin de petrol satışını durdurmasını isteyeceğiz” demiş. Peh. Haber kötü yazılmış. Ama IŞİD başından beri Suriye’ye de Türkiye’ye de Irak Kürdistan bölgesine de petrol satıyor. Ama devletlere değil, aradaki tüccarlara.
Bu haberi bu kadar mesele etmenin anlamı var mı? Siz Obama’nın Yeni Şafak, Sabah ya da Akşam’da günlerdir çıkan ‘IŞİD’i ABD yarattı’ kıvamındaki yorumları ciddiye alıp Amerikan Ticaret Odaları Birliği toplantısında gündeme getirdiğini düşünebiliyor musunuz? Bırakın mesele etmeyi, o gazetelerin varlığından bile haberdar olma ihtimali yok!
Yine söylüyorum, daha ‘serin kanlı’ olmak lazım. Yandaş medya kafasıyla ‘Yedi düvel bir araya geldi, Türkiye’yi zora sokmak için IŞİD’i çıkarttı’ ruh haline girmek, dünya tarafından zaten imaj sorunu yaşayan Ankara’yı marjinalleştirir. Bakmayın siz; Obama yönetimi Türkiye’ye yaptırmak istediği çok iş olduğu için tatlı tatlı konuşuyor. Ama Amerikan medyasındaki hava, Türkiye’nin Gezi’den bu yana uluslararası algısının yansıması. Bunu ‘devasa bir komplo’ olarak değil, üzerine eğilmesi gereken bir sorun gibi görmek lazım…
Eğri oturup doğru konuşalım. IŞİD, herkese tehdit. En fazla da bize. Ankara bunun farkında. Uzun süreli bir IŞİD varlığıyla yaşamak zorunda olduğunun bilincinde. Bu yüzden (ve teröre karşı kırılgan olduğu için) açıktan ‘IŞİD’le savaşmak’ istemiyor. Anlaşılabilir. Başka biri gelsin, bu meseleyi halletsin, kendi parmak izleri olmasın istiyor.
