Beni her seferinde yeni baştan şaşırtan şey, bu Ampul Partisi’nin olağanüstü propaganda gücü ve reklam yeteneği. Birini parlatmak istediklerinde öyle bir övüyorlar ki. Övülenin kendisi bile şoklanıyor. Parti eliyle çizilen imajlar, uçakların business class yolcularına verilen yemek listesindeki isimler gibi. Yemeğin karşısında “Stuffed chicken in apricot sauce vergetables, Anna patataes” yazıyor. Sen bunun “İçine kayısı tıkılmış tavuk” olduğunu anlamayıp “cennet taamı” hayal ediyorsun.
Ampul Partisi’nin kongrelerinin sonu “Erzurum’un ölüp diriltmeli Ali Fattik oyunu gibi” baştan bellidir. Bu yüzden Ahmet Davutoğlu sıkıcı kongrenin en merak edilen insanıydı. Kürsüye çıkarken partililer boyunu biraz kısa bulup endişelendiler. Çünkü bizim memlekette “Kuru söğüdün düdüğü ile eşkıyanın güdüğü” pek tutulmaz.
Lakin o boyla çıkardığı ses müthişti. Sesini dışarıdan dinleyenler “pehlivan kesimli” bir hatip var sanmışlardır. Eski yönetimi ve lideri bolca övdü. “Horoza yükledik odunu, kopardık sineğin budunu” örnekleriyle yaratılan, ancak kimseye görünmeyen kalkınma mucizesini de güzel anlattı. Zor günün altından iyi kalktı. Benim aklımda kalan tek not ise siyasilerden değil de sıcaktan bunalan bir partilidendi. O partili attığı tweet’te “Yeni Türkiye’ye tamam da mümkünse klimalı
olsun” diyordu. Altına imzamı atarım.
