İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesi’ni lağım basması sonucu temizliğe zorlanan taşeron işçi Zafer Açıkgözoğlu vefat etmeden önce kendisi gibi işçilere seslendiği bir mektup kaleme almış.
Açıkgözoğlu mektubunda, “Yaşamak istiyorsanız, sevdiklerinizle mutlu bir yaşam sürmek, evlenmek, çocuk sahibi olmak istiyorsanız; var olan şartların, eğitimlerin tamamlanmasını isteyin“ diyor.
Açıkgözoğlu, geçen yıl haziran ayında Çapa Tıp Fakültesi Hastanesi’nde çalıştığı bölümün alt katını kanalizasyon sularının basması üzerine, lağım sularını temizlemek zorunda kalmıştı.
Olayın ardından karaciğer yetmezliği geçiren ve nakil yapılan Açıkgözoğlu, geçen hafta yoğun bakımda vefat etmişti.
Taşeron İşçileri Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği, Açıkgözoğlu’nun ölmeden önce kaleme aldığı mektubu Facebook adresinden paylaştı.
‘Ekmek buldum diye sevinirken canımdan oldum’
Zafer Açıkgözoğlu’nun mektubunun bir kısmı şöyle:
“Yaşarsam, malulen emekli olacakmışım. Şimdi bunları düşünemiyorum bile, sonum ne olacak, yaşayacak mıyım bilmiyorum ki! Taşeron İşçileri Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği vasıtasıyla yürütülen dava süreci devam ediyor, hastane yetkilileri bizden daha yüksekler, daha üstünler; belki onlar kazanırlar.
Ne karar çıkarsa saygı duyacağız, elden ne gelir ki!”.Karaciğer reddiyle ilgili baskılama tedavisi aldım ancak vücudu tedaviye cevap vermedi. ÖÖÖLLDDÜMMMMMMM!!!!!!
Biliyorum arkamdan iki gün ağlayıp üçüncü gün unutacaksınız. Hayatınıza hiçbir şey olmamış gibi devam edeceksiniz. Benden önce her sene ölen 1500 işçi gibi. Soma’da ölen 301 maden işçisi gibi.
Şimdi diyorum ki, iş buldum, ekmek buldum diye sevinirken güvenlik önlemlerinin alınmamasından, gerekli eğitimin verilmemesinden, altyapı eksikliğinden canımdan oldum.
Yaşamak istiyorsanız, sevdiklerinizle mutlu bir yaşam sürmek, evlenmek, çocuk sahibi olmak istiyorsanız; var olan şartların, eğitimlerin tamamlanmasını isteyin.
Çalışma Bakanlığı başta olmak üzere, tüm sorumluların yasalarca cezalandırılması en büyük dileğimdir. Ceza alsınlar ki tekrar aynı hatalar yaşanmasın. Güle güle…”
