Empatinin özellikle toplumsal olarak “farklı” ya da “aykırı” sayılanlara (toplumun ‘saflığını’ bozanlara) dönük bir sosyal refleks olarak otomatik devreye girmemesi, meydanı zorbalık olarak görebileceğimiz davranışlara hazırlar.
Nitekim, zorbalık hep tanık olduğumuz üzere sadece dil, din ve siyasi olarak azınlıkta olanlara, mültecilere ya da hekim, öğretmen gibi hedef gösterilen meslek gruplarına değil, bir sebeple farklılaşmış ve fazladan ihtiyaçları olan çocuklara bile yönelebilir.
Otizmli çocukların yuhalanması olayı (ve onun çevresinde olan bitenler) zorbalık kavramına uyar.
