Otobiyografik eserleriyle tanınan Britanyalı sanatçı Tracey Emin’in, ‘Homage to Edvard Munch and all my dead children’ (Edvard Munch ve tüm ölü çocuklarıma saygı) isimli 1998 tarihli çalışması.
Emin, eserinde cenin pozisyonunda yatan, hassas, incinmiş ve kırılgan bir kadını gözler önüne seriyor. Tasvir ettiği kişi ise kendisi. ‘Ölü çocukları’ ifadesiyle kast ettiği de sonlanmayan gebeliklerine yaptığı bir gönderme. Emin’in önceki işlerinde de ‘doğmamış çocuklarına’ sıkça gönderme yaptığına tanık oluyoruz.
Emin, yaratıcılığını geçmişte yaşadığı hazlardan, acılardan, hayal kırıklıklarından ve deneyimlerden besleyen bir sanatçı. Gençliğinden beri ilgi beslediği ve sanat üretiminde ilham aldığı Norveç’li sanatçı Edvard Munch ile psikolojik anlamda büyük ölçüde ortaklık taşıyor. ‘The Scream’ (Çığlık) tablosu ile bilinen Munch da mahremiyet, hastalık ve dehşet gibi duygulardan beslenerek eser üreten bir sanatçı.
Emin, kendini cinsel bir kurban olarak görse ve bunu eserlerinde sıkça yansıtsa da feminist bir sanatçı değil, feminist bir birey olarak nitelendiriyor.
