Oldukça ciddi bir açmaz ile karşı karşıyayız! Boşa koysak dolmuyor, doluya koysak almıyor!
Döviz kuru ve maliyet kökenli enflasyon baskılarındaki eğilimleri geriletmeye çalıştığımızda, umulan kaynak girişi gerçekleşmediği için ekonomi nefes almakta çok zorlanıyor ve beklentiler düzelmiyor. Veya söz konusu politikaları gevşetmek zorunda kalır isek, döviz kuru ve buna bağlı enflasyon baskılarının yeni rekorlara yelken açarak çok daha ciddi istikrarsızlıklara sebep olabileceğini biliyoruz. Piyasa kuralları içinde kalmak kaydıyla, faydası büyük ve yan tesiri nispeten düşük üçüncü bir seçenek yaratamıyoruz.
Bu yazıda kısmen özetlemeye çalıştığımız açmaz, öncelikle kaynak girişindeki olası sorunların mercek altına alınmasına sebep oluyor. Bankacılık sektörüne ilişkin stres testinin bu sebeple gündeme geldiğini gözlemliyoruz.
Bugüne kadar olduğu gibi sorun yok veya var ama önemsiz desek olmuyor! Sorun var ve acilen çözülmesi gerekiyor desek, gerekli kaynağı nereden bulacağımızı bilemiyoruz ve kredi mekanizmasındaki tıkanıklığı aşamayacağımızı itiraf etmiş oluyoruz!
Kısa vadeli beklentiler aracılığıyla, günü kurtarmak adına borçlanmada aşırılık sınırlarını fazlası ile zorlayarak çaresizliği beslemiş olduğumuzu ise kabul edemiyoruz!
Siyasi tavizler bile bu açmazdan çıkışa yardım edemeyecek gibi görünüyor!
