Size bu satırları yazarken, dâvâ arkadaşlarını üç kuruş menfaati uğruna satmış bir döneğin derin hicâbı içinde olduğumu söyleyebilirim.
… Ömrünü çürüttün be aga; bu noktaya geleceğim diye neler çektin? Geldiğin yere bak; onca evinin bir balkonuna bile altta çubuklu pijama, üstte atletle çıkma hürriyetin kalmamış. Her ânın, her dakikan cinayet filmi gibi gerilim içinde. Kuyruklarını birbirine karıştırmaman gereken düzinelerce tilkiye logaritma öğretmekten bırak gençliğini, dedelik eyyamının bile tadını çıkarmaya tâkâtin, daha fenâsı huzurun kalmadı.
Senin için üzülmüyorum; senin cezân da işte bu aga. Amok koşucusu olmayı seçtin ve öylece gideceksin; mecbur!
