… New York Üniversitesi’nde (NYU) öğretim üyesi Tlili’nin, tam 5 yıl önce, 4 Haziran 2009’da Obama’nın o ünlü ‘Kahire Konuşması’nın hazırlanışında rol aldığını öğreniyoruz. Obama’nın konuşmasında çeşitli ilkeleri sıraladıktan sonra “Bu unsurlar olmadan, seçimler tek başına gerçek demokrasiyi sağlamaz” demiş olduğunu hatırlatıyor:
“Ne yazık ki Obama’nın demokrasi için sıraladığı ‘unsurlar’ın her biri, görevde kaldığı kargaşayla geçen bir yıl içinde Mursi tarafından bir kenara itildi. Müslüman Kardeşler’in 2012 anayasasının geçmesini zorladı. Kendisini yargının üzerine çıkaran, yargıyı kendisine bağlayan kararnameler yayımladı… Gazetecilere ve aktivistlere karşı kan davaları başlattı ve laik muhalefete siyasetten dışlanması gereken düşmanlar olarak davrandı…”
Mısır ve Mursi isimlerinin yerine, iki ayrı sözcük yerleştirebilirsiniz. Yukarıdaki değerlendirme ona dayanak oluşturan gelişmeler çok tanıdık geliyor olabilir.
Bu arada yine NYT’de Şam’da Başşar’a oy vermiş olan 35 yaşındaki genç bir kadının söylediklerine yer verilmiş. Başşar’ın ‘İsrail ve Batı tarafından desteklenen aşırı İslamcılar’a karşı ‘Suriye için büyük garanti olduğunu’ söylüyor. Seçim sonuçlarından memnun ve geçerliliğine dair bir kuşkusu yok; “Suriye dışındaki bütün havlayan köpekler, sevincimizi ve mutluluğumuzu seyrediyorlar. En iyisi ve en güçlüsü Başşar’dır” diyor.
Bir tür Başşar’ı iktidardan uzaklaştırmak isteyen ‘paraleller’ ile ‘dış destekleri’ ve de ‘dış tezgâhlar’ı yerle bir eden ‘millet iradesi’ tanımı. Bu kafa yapısı, bu bakış açısı ve bu söylem de ‘tanıdık’ gelmeli. Ve… Türkiye’nin, -siyaseten tam karşıda yer alıyor görüntüsüne rağmen- özünde Mısır ve Suriye’ye giderek daha fazla benzemeye başlaması üzerinde durmalı.
