Hükümet’n zeytinyağı gibi üste çıkma gayretleri bir kenara, Başbakan’ın emir ve komutası altında fiilen paralel bir ekonomik düzen işliyor.
Devletin yasal ekonomik kurumları ve kuralları bu paralel ekonomiyi beslemek için araç olarak kullanılıyor. 17 Aralık soruşturmalarını durdururken Başbakan’ın elindeki asıl güç bu paralel ekonomi idi.
Asıl kavgayı, bankaları iflas ettirmeye, şirketleri batırmaya ve piyasa aktörlerini ve medya patronlarını seferber etmeye harcadı.
Dün darbecilerin emrinde infaz timleri vardı; bugün müfettişler var. Egemenlik yetkilerini ekonomik alanda kullanan devlet kurumları, iktidarın asıl gücünü ve caydırıcılığını oluşturuyor.
Hizaya gelmesi gerekenlerin iki müfettişlik canı var. Kurallar kasıtlı olarak belirsiz ve esnek; arandığı zaman birilerinin açık bulması son derece kolay. Canınıza kastedenlerden emin olmak için zırhlı araçlarda koruma ordusu ile dolaşabilirsiniz. Size güce boyun eğmeyi emredenlerin şirketin kapısına gönderecekleri iki müfettişi nasıl engelleyeceksiniz?
Siyaset bugün daha fazla yoğunlaştırılmış ekonomi demek. Devletin elindeki ekonomik iktidar araçlarının nasıl kullanıldığını takip etmeden gerçekte acımasızca süren hukuksuzluğu takip edebilmek imkânsız.
Dün Özal kendi zenginlerini oluşturmuştu; yaptığı sadece birilerinin önünü açmaktı. Bugün olan mutlak bir emir-komuta ilişkisi.
Otokrasi siyasetten önce piyasada kuruldu. CHP ve MHP’yi alternatif üretememekle suçlamak haksızlık; zira bu ekonomik hâkimiyete alternatifi hiç kimse üretemez; çünkü Erdoğan’ın gitmesi halk için ekonominin çökmesi demek.
O zaman bugünün gerçek siyasî gündemi: Erdoğan Köşk’e çıkarsa bu gücün ne kadarı elinde kalacak?
