Eleştiriden korkmamak lazım. Eğer standartları yüksek, demokrasisi daha sağlam, ekonomisi daha güçlü, dış politikada diplomatik derinliği olan bir Türkiye istiyorsak, yapılanlar konusunda hakkı teslim etmek kadar, eleştirel bakmanın da çok değerli olduğunu bilmek durumundayız.
Kültür sanat alanında ise daha içler acısı bir durumdayız. Büyükşehirlerimizin neredeyse hemen bütün mahallelerinde kültür merkezlerimiz var ama ne yazık ki dünya çapında ismi olan bestecilerimiz, ressamlarımız, romancılarımız yok. Ayrıca olanlara da pek ilgimiz olduğu söylenemez. AK Parti’nin geldiği kök itibarıyla baktığımızda, mesela son on beş yılda neredeyse bir tek Türk Sanat Müziği bestesi bile yapılmamış. Yine daha önce bir yazımda belirtmiştim, tekrar etmekte yarar var; 15 Temmuz bizim için bir milat özelliği taşıyor ama onun için bile dört başı mamur bir beste yapamadık. Bu gerçekten yürek sızlatan bir durum…
