Yılbaşlarına farklı anlam yükleyenlerden değilim.
Her yılın sonunda çıldıran şaşaanın mantığını hayatım boyunca anlayamadım.
New York başta olmak üzere kapitalizmin bütün başkentleri, her yıl adeta yeniden kuruluyor.
Katledilen güzelim ağaçlar ve gasp edilen nice haklar pahasına sürdürülen küresel şatafatlar…
Bir avuç doyumsuzun bu ve benzeri vahşi zevkleri için, dünyanın yarısı çile çekiyor.
Ya içimizdeki prangasız mahkumların içler acısı haline ne demeli?..
Bu akşam coşanlar, neyi; niçin yaptığını bilmeyen taklit sarhoşları, “Dokuz, sekiz…” diye başladıkları geri sayımı “sıfırlarken” aslında kendi değerlerini “sıfırladıklarını” bilselerdi keşke…
