Bir restoranda üç buçuk yaşındaki yeğenine asitle saldıran Cihan Araçman’ın ‘kasten yaralama’ suçundan dokuz yıl altı ay hapis cezasına çarptırılmasının ardından çocuğun babası ilk kez konuştu.
Oğlunun saldırıya uğradıktan sonra kaldırıldığı hastanede Araçman’ın da olduğunu, “Rolünü çok güzel oynadı. Oğluma sokuluyor, onunla konuşuyordu” sözleriyle anlatan Cenk Kocakaya, “Önceliğimiz, oğlumu toplum içinde yadırganmayacak bir görüntüye kavuşturabilmek” dedi.
Araçman, yeğeni Yaman Kocakaya’ya saldırısının ardından polise verdiği ifadede, “Benim de çocuğum var. Ama aile Yaman’a ilgi gösteriyordu. Kıskandım. Amacım çocuğu maskara etmekti” derken, Yaman’ın ailesi, Araçman’ın en ağır cezayı alması için ellerinden geleni yapacağını belirtmişti. Yaman tek gözünü kaybetmişti.
24,5 yıla kadar hapis cezası istenen Araçman’a kişilik bozukluğu teşhisi konulurken, bu durumun cezai ehliyetini azaltmayacağı belirtilmişti.
Araçman, mayıs ayında görülen davada verdiği ifadede, olayın bir kaza olduğunu söylerken, eğlenmek ve şaka yapmak amacıyla cebinden ‘boya’ yazan bir kutu çıkardığını ve içindeki sıvıyı Kocakaya’nın eline dökmek isterken sıçrayıp yüzüne geldiğini söylemişti.
Davanın son duruşmasında mahkeme Araçman’ı ‘kasten yaralama’ suçundan dokuz yıl altı ay hapis cezasına çarptırdı.
Düşünüyorum, tüylerim diken diken oluyor’
Hürriyet’ten Aziz Önen’e konuşan baba Kocakaya, oğlunun sağ gözünü kaybettiğini, kirpiği, kaşı, gözyaşı kanallarının olmadığını anlattı.
Kocakaya saldırı gününü şöyle anlattı: “Hastaneye gittiğimizde, çocuğumun suratı yanıyordu. Uzun süre çözmeye çalıştılar. O şahıs, yardımcı olduğunu söyledi ama öyle bir şey olmadı. ‘Yakan budur’ demedi. Çocuğum 3-4 gün yandı. O anda müdahale edilebilse farklı olabilirdi. Hastanede hep yanımızdaydı. Rolünü çok güzel oynadı. Oğluma sokuluyor, onunla konuşuyordu. Üç gün sonra yakalandı. Şu an düşünüyorum da tüylerim diken diken oluyor. O çocuğun yaşadığı korkuyu düşünebiliyor musunuz? Size birisi bir şey yapmış ve o adam halen annesinin-babasının yanında.”
Kocakaya, ağlunun 30’un üzerinde operasyon geçirdiğini, sağ gözünü kaybettiğini, sol gözünün ise çok az gördüğünü anlattı.
Baba sözlerini şöyle bitirdi: “Sosyal bir çocuk, okula gitmeyi istiyor ama oğlumu gören çocuklar kaçıyor. Çocuğum çalışabilecek mi? Kız arkadaşı olacak mı? Evlenip çoluk çocuk sahibi olabilecek mi? Belirli zamanlarda yine ameliyat olacak. Önceliğimiz, oğlumu toplum içinde yadırganmayacak bir görüntüye kavuşturabilmek.”
