Sözü Yıldırım’a bırakalım:
“Beş yüz bin kişinin kanına girmiş. Suriye bunu taşıyabilir mi? Bugün ABD ve Rusya görüyor ki, uzun vadede mümkün değil. Ama geçiş için oturulur konuşulur. Şu anda görülüyor ki, istesek de istemesek de Esad bir aktördür.”
Bu da Esad’ın muhatap alınmasıyla ilgili söyledikleri:
“Esad’ın muhatabı Suriye’deki rejim muhalifleridir. Bizim Esad ile konuşmamız söz konusu değildir. Taraflar onlar. Deniyor ki oturup konuşsunlar…”
Şimdi bu bir dönüş müdür? Evet, dönüştür. Kötü mü olmuştur? Hayır, daha gerçekçi bir hatta gidiş vardır. Peki neden? Erdoğan-Davutoğlu döneminin temeli sayılan “Esad’la zinhar” siyaseti Erdoğan-Yıldırım döneminde neden yerini “İstemesek de aktör” gerçekçiliğine bırakmıştı?
Basın toplantısının ardından Sabah’tan Serdar Karagöz ile birlikte Başbakan Yıldırım’a sorduğumuzda gerçekten ilginç bir cevap aldık: “Bizim için çözüm önemli. Daha fazla insanın ölmemesi önemli… Eğer insanları kurtaracaksak, kanayan yarayı kapatıp kanı durduracaksak, bence diğerleri teferruat.”
İşte bu: Düne kadar devrilmesi için bu kadar çaba harcanan, belki o kaybedilen zamanda IŞİD ve PKK’nın terör eylemlerinin şehirlerimizi kana bulamasında payı olan Esad gitmeli siyaseti, şimdi “teferruat” olmuştu.
