12 Temmuz günü gazetelerin birinci sayfasında Başbakan Binali Yıldırım’ın,“Irak,Suriye, Mısır’la kavga etmemiz için çok neden yok” ifadeleri vardı. 13 Temmuz’a gelindiğinde ifade daha da netleşti: “Eminim ki Suriye ile normal ilişkilere döneceğiz.”
Başbakan olduğu günden beri dış politika, keskin dönüşümlere sahne oluyor.
“Az düşman çok dost” politikasına besmele çekilen günden sonra İsrail ve Rusya ile anlaşmalar oldu, gerginlik izale edildi. Rusya’yla da İsrail’le de kötü sonuçları olan hadiseler üzerinden kavgalıydık.
Rusya’yla sorun çözülmüş görünüyor, iyi de oluyor. İsrail’le anlaşma konusu ise “Vardır bir hikmeti” itimadının parantezine alınarak, hak verilmese de “anlaşılır” bulunarak hazmedilme sürecine girdi.
Gelgelelim Suriye ve Mısır’la ilgili meselemiz, iki devlet arasında çıkan bir krizden kaynaklanmıyor. Bu iki ülkede yaşanan olaylar; Sisi darbesine ve Esad’ın zulmüne karşı tavır almak yıllarca hem AK Parti dış politikasının çekirdeğini oluşturdu, hem de Sayın Erdoğan’ın argümanını belirledi.
