Davutoğlu zaruretten dedi. Benim tercihim değil dedi. Üzgündü, kırgındı, şaşkındı. Dün itibarıyla tası tarağı topladı; gitti.
Şaşkındı, koltuğun altından hızla çekileceğini hesaplamamıştı. Şaşkındı, değişimin sessiz sedasız olacağını tahmin etmemişti. Şaşkındı, Saray’ın kendisinden vazgeçeceği aklının ucundan geçmemişti.
Bir saatte işi bitti! Neden?
Anlaşılan o ki; 1 Kasım seçiminde AKP’nin yüzde 49.5 oy olması Davutoğlu’nun dengesini bozmuş. Kendini lider olarak görmeye başlamış. Kendi başına politika üretmeye kalkmış. Dışarıda kendine gösterilen ilgiyi Saray’a karşı koz olarak kullanmaya niyetlenmiş. Kendini Cumhurbaşkanı ile eşitlemeye yeltenmiş.
Hal buysa… Davutoğlu’nu yakanlar listesinin başında. “Biz Davutoğlu hükümetini tanırız” diyen Avrupa Parlamentosu Başkanı Schulz… Davutoğlu’yla sıkı fıkı görüntü veren Almanya Başbakanı Merkel… Davutoğlu’na randevu veren ABD Başkanı Obama var…
