‘Barış için Akademisyenler’ imzasıyla yayınlanan ‘Bu suça ortak olmayacağız’ başlıklı bildirinin ardından başlatılan ‘cadı avı’nda görevinden uzaklaştırılan Düzce Üniversitesi’nden Yard. Doç. Dr. Latife Akyüz, yaşadıklarını anlamakta zorlandığını, “Üç buçuk günde hayatımın yönü bir anda değişti” sözleriyle anlattı.
BBC Türkçe için bir yazı kaleme alan Akyüz, Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın bildiriye imza atan akademisyenleri ‘aydın müsveddesi, cahil’ sözleriyle tanımlamasının ardından Düzce’de kendisine karşı linç kampanyası başlatıldığını belirtti.
Akyüz şöyle devam etti: “Bir arkadaşım arayarak Düzce’de yerel bir gazetede hakkımda haber yapıldığını söyledi. ‘Düzce’de Hain’ gibi bir başlıkla haber yapmışlardı. Haberin altına yorumlar gelmeye başlamıştı. Hemen sonrasında da ülkü ocakları bir basın bildirisi yayınlayıp ‘Düzce’yi PKK’dan temizleyeceğiz’ diye bitirdi bildirisini. Her geçen dakika linç kampanyasını büyütüyorlardı.”
Sosyal medyada kendisine karşı hakaret ve tehditlerinin gitgide arttığını aktaran Akyüz, “Akl-ı selimi yitirmiş yüzlerce kişi Düzce’de tek başına yaşayan bir kadına karşı korkunç bir iştahla şiddet duygularını anlatıyorlardı. Bütün bunlar olurken ben okulda bir taraftan da final sınavlarını okuyup bitirmeye, öğrencilerimin notlarını açıklamaya çalışıyordum” ifadelerini kullandı.
Bir buçuk günde avukatıyla birlikte ‘vekalet verme, suç duyurusunda bulunma’ gibi işleri tamamladığını ve Düzce dışına çıktığını belirten Akyüz, “Bana hiçbir açıklama yapılmadan, arayıp söyleme gereği dahi duyulmadan, üniversitenin web sayfasından üniversite rektörlüğünün görevimden uzaklaştırıldığımı bildiren açıklaması geldi. Sonrasında hakkımda yakalama kararı çıktı” diye yazdı.
Akyüz, yazısını şöyle bitirdi: “Salı günü öğleden sonra linç kampanyasıyla başlayıp, cuma günü savcılıkta ifade verip, yurtdışı yasağıyla serbest bırakılmamla biten bu üç buçuk günlük süreçte hayatımın yönü bir anda değişti. İnsanlar ölmesin diye imza attığımız bir metin için. Hala anlamakta ve algılamakta zorlandığım bir süreç. Evimi kapatmak zorunda kaldım. Kedimi arkadaşlarıma bırakıp ailemin yanına geldim. Ne kadar sürecek, nasıl sonuçlanacak hiçbir fikrim yok. Bu belirsizlik en zor kısımlardan birisi. Ailemin, akrabalarımın, arkadaşlarımın ve özellikle öğrencilerimin bazılarından gelen destekle ayakta durabildim. Tabii ki sessizce hayatımdan çıkanlar da oldu. Onlara da diyecek sözüm yok.”
