Cizre, Sur, Nusaybin, Silopi yanıyor…
‘Vatanın bölünmez bütünlüğü’, ‘AKP’nin milliyetçi oy hevesi’ derken, ülke tıpkı yere düşen bir vazo gibi parçalara ayrılıyor. Fiziki koşullar, coğrafya bir yana hayatlar, hayatlarımız tuz buz oluyor.
Kim farkında? Ruhen kopuyoruz. Biz, tankların atış yaptığı mahallelerde yaşayan arkadaşlarımıza İstanbul’un orta yerine dikilip ışıl ışıl süslenen Noel ağaçlarını anlatmakta zorlanıyoruz.
Söylenecek sözümüz yokken başka şeyler dinliyoruz…
Değişmez kural… Parçanın başına gelen, bütünün de başına geliyor!
Hatırlatmakta yarar var… Suriye’de iç savaş kapıdayken, “İnsanlar bize bir şey olmaz, bu savaş bizi yakmaz” diyor, Yugoslavya yok olurken, ‘bana dokunmayan bin yaşasıncılar’ pembe dizi izliyordu!
