Yenikapı’da önemli bir psikolojik eşik aşıldı. Terörle uğraşan Türkiyeliler, 30 yıllık çatışma döneminde benzerine rastlamadığımız bir duyarlılık sergilediler. 1 milyonu aşkın insan silahı ve terörü bir siyaset aracı olarak kabul etmeyeceklerini muhataplarının yüzüne vurdular.
Kimler yoktu
Bu başarılı organizasyonun düzenleyicisi Sivil Dayanışma Platformu CHP ve MHP de dahil tüm siyasi partileri de mitinge davet etmişti. Yoklardı elbette.
Gerçi nasıl geleceklerdi ki? Seçim öncesi ve sonrası, PKK’nın şiddetini sistematik olarak gerekçelendiren siyasi temsilcileri HDP ile fiilen saf tutan onlardan başkası değildi. Terör saldırılarının başladığı günden beri katil bile cinayetlerini üstlenirken, siyasi husumetlerini bir dakika olsun unutmamışlardı.
Mitinge, kentleri esir alan PKK’lı teröristleri “iyi çocuklar” diye tanımladığı halde, teröre karşı barış çığlığı mitinglerini “tehlikeli” bulan HDP’nin çağrılmaması da isabetliydi.
Gözlerimiz alanda “bağzı” sanatçıları da aradı tabii. Gezi’de 3-5 ağaç için maskesini takıp sokakta çığlık çığlığa şov yapanlar, aralarında çocukların ve kadınların da bulunduğu onlarca cenazemiz orta yerdeyken, ekmeğini yedikleri bu halkın büyük ortak acısına ufacık bir ses vermediler.
