Kürt siyaseti giderek arkaik sol romantizmin toplu intihar içgüdüsünü ‘strateji’ haline getirmiş gözüküyor.
Kendi devletini kuruyor olma hayali, ABD’nin bile yanlarında olduğu değerlendirmesi ayakları yerden havalandırdı. Türkiye’ye İran perspektifi üzerinden bakmak belki de rasyonel gözüken bir çerçeve sağlıyordu, ama ABD/İran ve ABD/Türkiye ilişkilerindeki adımlardan sonra şimdi yeni bir evrenin eşiğindeyiz…
Dolayısıyla Türkiye’nin Kandil’i bombalaması bu yeni dönemin pazarlık zeminini oluşturmak üzere çizilen bir çizgi olarak görülmeli.
PKK’nın tek başına IŞİD’e yapabileceği bir şey yok… Kazanılmış olduğu düşünülen her şeyi kaybetmek istemiyorsa bu yeni zeminde yer almasını sağlayacak sağduyuyu üretmek zorunda.
Türkiye ise PKK’ya zarar vermenin kendi hanesine ‘kazanç’ yazmadığını görecek kadar akıllı olmak zorunda. Çözüm Süreci şu an için bitmiş olsa da siyasetin yolları bitmedi ve her an yeniden yeni koşullarla açılmaya hazır.
Baştan itibaren sorun PKK’nın Türkiyeli olmamasıydı. Ama Kürtlerin büyük kısmı hala Türkiyeli ve onları Türkiyeli olma sorumluluğu hükümetin sırtında.
