32’nci Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali başladı. Filmlerin gösterileceği kapılarda kuyruk kıyamet. Yalnız birisinin cümlesi kulağımda çınlıyor: “Zeydan başkanın yokluğu belli oluyor.”
Adana deyince akla kebap, şalgam vb. türlü çeşit yemek gelir ama bu şehrin bütün mayası, tutkusu varoluşu sinemadır.
Toprağının bereketi sinemaya da bulaşmıştır. Aklınıza gelebilecek en ünlü sinemacılar buradan yetişmedir: Şener Şen, Yılmaz Güney, Ali Özgentürk ve sayamadığım onlarca isim.
Hal böyleyken halkın sinema salonu kapılarında metrelerce kuyruk olması şaşırtıcı değil.
Ama gelin görün ki Altın Koza bu yıl farklı bir atmosferde yapılıyor.
Adana Büyükşehir Belediye Başkanı Zeydan Karalar, 5 Temmuz’da gözaltına alındığı Aziz İhsan Aktaş soruşturmasından tutuklandı. 8 Temmuz’dan beri yani 79 gündür tutuklu.
Festival gösterimlerinin yapıldığı Seyhan ilçesinin belediye başkanı Oya Tekin de aynı soruşturmadan tutuklandı.
Filmleri izleyeceğiniz sinemaya giderken belediye binasının önüne asılmış koskaca bir pankartı görüyorsunuz: ‘Oya Tekin’e özgürlük.’
Esas jüri halk
Anlayacağınız bir festival tutuklanmamış. Şimdilik.
İstanbul Büyükşehir Belediye (İBB) Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun 23 Mart’ta tutuklanmasının ardından nasıl biz hayatımıza devam ettiysek Adanalı da o şekilde hayatına devam etmeye çalışıyor kısaca.
Film gösterimleri ücretsiz, biletini kapan ulusal veya uluslararası fark etmez filmini izliyor, elinde bir puan cetveli filmini puanlıyor.
Yıllarca açıkhava sinemalarıyla bilinen bu kent şimdi AVM sinemalarında geleneğine ve onu o yapan sinemasına sahip çıkıyor.
Kısaca burada halk esas jüri demek yanlış olmaz.
Ufak tefek aksaklıklar her festivalin olmazsa olmazı. Ama sanki bu yıl biraz daha farklı, filme girmek için beklediğimiz salon kapısında biri şöyle diyor: “Zeydan başkanın yokluğu belli.”
Başkanlar tutuklu, festival ‘şimdilik’ serbest
Ben Zeydan Karalar’ı sadece bir belediye başkanı olarak biliyorum, fakat hakkındaki olumlu izlenimim şuradan geliyor: Geçen yıl kurmaca film/ulusal uzun metraj film yarışmasının ödülleri dağıtıldıktan sonra salon boşalmış, kısa filmler ve öğrenci filmleri için yapılacak ödül törenini kimse beklememişti. Karalar tören bitimine kadar salonda kaldı. Gençlerin ve kısa filmcilerin ödüllerini almasını beklemesi çok saygı hak eden bir tutum.
Çünkü yerel yöneticilerin davet ettiği konuklara bile aldırış etmediği böylesi bir ülkede insani, Adanalı gibi dersek yürekten ‘essah’ bir davranış bu.
Şehre bir film gelir de sonra ne olur?
Ardından Karalar’ın hapsedildikten sonraki şu X paylaşımını hatırlıyorum: “Ben Adanalı’yım, benim Silivri’de işim ne?”
Bu sorunun yanıtını size bırakıyorum.
Şimdilik festivalde ana yarışmadan (ulusal uzun metraj yarışmasında) ‘Gündüz Apollon, Gece Athena’ (Yönetmen Emine Yıldırım) ve ‘Ev’ (Yönetmen Orhan Eskiköy) filmlerinin gösterimi yapıldı.
Dediğim gibi kentte sadece festival tutuklanmamış.
Şarkıda da diyor ya “Belki şehre bir film gelir, iklim değişir, Akdeniz olur, gülümse”. Şehre film geldi ama iklim Akdeniz zaten. Belki yine de iklim değişir bambaşka bir sabah olur, daha içten daha özgür güleriz.
