Habibi Neccar Tepesi’nden Hatay’a bakıyorum. Binlerce enkazın kaldırıldığı mahalleler adeta çorak bir araziye dönmüş. Çöl gibi sanki. Açık bir yara gibi. Açılmış ve bir daha kapanmamış. Elektrik Mahallesi, haritadan silinmiş, sadece resmi evraklarda adı kalmış bir yerleşim yeri. Depremden önce yaklaşık 900 bina vardı. Yedi tane kaldı. Üçü orta hasarlı, dördü az hasarlı. Onlar da yıkılacak. Altı bine yakın mahalleliden 1068’i ölmüş. Elektrik Mahallesi’den geriye yalnızca Atahanlar ailesinden üç kişi kalmış. Mahallenin yüzde 30’ı Hatay’ı terk etmiş. Yüzde 40’ı konteynırlarda, yüzde 30’u ise köyler ve çadırlarda yaşıyor. 20 yıllık muhtar Nihat Derviş başını sokacak bir ev bulamadığı için sınırdaki Gazi Mahallesi’nde oturuyor.
