İstanbul’un göbeğinde pazar günü yaşanan korkunç bir saldırıyla yine içimiz 7 yıl önceki günlere geri döndü. Ölenler öldükleriyle, bizi idare edenler tarafından “sayı, adet ve kelle” olarak anılmayla, geride kalanlar ise çiziklerle miziklerle atlattı işte. Tüm partilerden ve sorumlulardan anında kınama ve geçmiş olsun bocası geldi toplum üzerine. Tabii ki ülkemizin en başarılı olduğu konulardan biri olan sansürü de hemen bastırdık mevzunun üzerine. Önce tatlı bir basın yasağı geldi, kimse neyin ne olduğunu bilemez halde, eşinden dostundan haber alamazken bir de bunun üzerine BTK, bir ilke imza attı “Kankalar ben interneti kesiyorum” dedi ve bundan sonra da müdürüyle kurumsalıyla taziye mesajını kestiği Twitter üzerinden paylaştı. Şaka değil gerçek. Güzel değil mi? O sırada ülkemizi temsilen Cumhurbaşkanımız -videoda 3 uçak gördük, tabii itibardan ve konvoydan tasarruf olmamalı- G20 zirvesinde yöresel danslarla karşılandı. En azından “Ülkemizde vahim bir olay yaşandı, bize dans etmeseydiniz” deselerdi, aman neyse ne zaten. Bunlar fıtrat, kader ve bizim dışımızda gelişen şeyler.
