Öğretmen emeği eskiden kutsanırdı. Şimdi ise emek piyasasında ucuz bir değişim nesnesi haline getirildi. Yetmiyormuş gibi bu piyasa ‘alıcı’nın zevk ve talebine göre bu metayı çeşitlendirmeye de yöneldi. Örneğin eğitimde özelleştirmelerle birlikte öğretmenlerin özel okula öğrenci (özel okul müşterisi) bağlama, üniversite kazandırma, gelir getirme gibi niteliklere sahip ‘katma değeri’ ve ‘sosyal sermayesi’ yüksek elemanlar olması bekleniyordu. Devlet okullarında çalışan öğretmenler ise iktidar programıyla uyumlu, devlet sendikalarına üye, milli-muhafazakar insanlar olmalıydı. Ve tabii giderek alım gücü düşen ücretlere fit olmaları bunun için bile rekabete razı olmaları.
