Brezilya’da asıl konuşulması gereken, 2018’den beri berbat bir yönetim gösteren Bolsonaro’nun nasıl yüzde 43,2 oy alabildiği. Tropiklerin Trump’ı olarak da bilinen, ABD’deki hemcinsine hayranlığını gizlemeyen bu emekli asker; yalan söylemeyi, iftira atmayı alışkanlık haline getirmiş müptezel bir kişilik. İddialarının mesnetsizliği sürekli kanıtlansa da bu çizgisinden sapmıyor, yeni palavralar ortaya atmakta gecikmiyor.
Filipinler’den Hindistan’a, Macaristan’dan ABD’ye kadar birçok ülkede birbiriyle benzerlik gösteren, birbirlerini yakından izleyen, gerektiğinde kopya eden egomanyak şahsiyetler küresel bir olgu haline gelmiş durumda. Türkiye’de de toplumsal muhalefetin, “ekonomi nasıl olsa kötü durumda, yolsuzluklar diz boyu, kurumsal yapılar çöktü…” benzeri gerçeklerden yola çıkıp, nasıl olsa kazanırız rehavetine kapılmaması, 2023 seçimlerine dünya örneklerini daha iyi inceleyip öyle hazırlanması gerekiyor.
Tüm zaaflarına karşın Lula Brezilya’nın gördüğü en başarılı başkan. İkinci tura kadarki dört haftada dileriz ki, siyasetteki uzlaşma, geniş koalisyonları bir arada tutma becerilerini başarıyla sergilesin. Gönlümüz ve tüm desteğimiz haliyle ondan ve Brezilya Emekçi Partisi’nden yana. Çünkü karşısında çok tehlikeli pespaye bir faşist var. Geç de olsa en azından 30 Ekim’de dersini alması Türkiye dahil tüm dünyadaki anti-faşistler, ırk ve toplumsal cinsiyet ayrımcılığına karşı olan, ekolojik duyarlılığı bulunan insanlar için çok önemli.
