Cumhuriyet tarihinde hiç görülmedik bir politikayla komşu ülkede savaşan gruplara silah dahil her türlü destek veriyorlar.
Dün liderleri Salih Müslim’i Ankara’ya davet ettikleri, başbakan düzeyinde ‘Kobani’ye selam olsun’ dedikleri, sınırdan koridor açarak destek verdikleri PYD’nin bugün terörist olduğunu keşfedip düşman ilan ediyorlar.
Soğukkanlı ve dengeli bir diplomasi geleneğine sahip bir devlet dün dediğini nasıl inkar ederek kendi ağırlığını sıfırlayan acıklı bir duruma düşer!
Savrulmanın önemli nedenlerinden biri, dış politikayı iç politikanın bir malzemesi olarak kullanmak. Mağdur Filistinlilerin yanında olmak, Mısır’da darbeye karşı çıkmak, Suriye rejiminin ezdiği mazlumlara sahip çıkmak doğru ve insani politikalar. Ama popülist bir yaklaşımla bunları iç siyasetin malzemesi haline getirmek dış politikaya sadece zarar verir. Verdi de.
