Sol yanımdaki iki hücre boş şimdi… Neyse ki Silivri’nin emlakçısı boş durmuyor, her gün yeni kiracı adayları buluyor. Artık hapishaneler yetmiyor.
Ama burada gördüğümüz gibi, zamanında buralara esir sevk edenler gün geliyor buraya sevk ediliyor. Biz Silivri’yi müze yapana dek, böyle gider bu…
O da yakındır; sanıldığından da yakın… Yeter ki umudu, inancı, savaşımı elden bırakmayalım.
Bu ümitle Silivri’nin taş avlusundan bir dilek feneri uçuruyor, herkese aydınlık bir yeni yıl diliyorum. Hürriyetin kıymetini bilin.
