Söz Ebu Sayyaf’a gelmişken… Guardian’da 26 Temmuz ve daha sonra 24 Kasım’da çıkan Martin Chulov imzalı birbirinin devamı habere de atıf yapmadan olmaz.
26 Temmuz’daki makale şöyle diyordu: “ABD özel kuvvetler Suriye’de Mayıs ayında bir operasyon düzenledi. Hedefte IŞİD’in petrol kaçakçılığını yürüten Ebu Sayyaf vardı. Ebu Sayyaf’ın adı, terörist grubun üst düzey yöneticileri dışında pek bilinmiyordu. Ama Türkiye onu iyi tanıyordu. Petrol kaçakçılığı kısa sürede IŞİD’in ana maddi kaynağı oldu ve Türkler ana müşteri… (Ebu Sayyaf’ın öldürüldüğü operasyonda) Yüzlerce belge ve flaş disk elde edildi. Batılı bir istihbaratçının verdiği bilgiye göre bu belgeler şu anda inceleniyor ama bazı bağlantılar o kadar açık ki Türkiye ve Batı arasında ciddi politika değişikliklerine yol açabilir.”
Chulov makalesinin devamında, Türkiye’nin Ebu Sayyfa operasyonundan haberdar olduğunu ve hemen ertesinde IŞİD’e, daha sonra çokça PKK’ye operasyonlar başlattığını, İncirlik Üssü’nü de bu nedenle açtığını yazıyordu. Kaynaklarından aldığı bilgi bu yöndeydi.
Rus jetinin düşürülmesinden sonra “Putin Türkiye’yi suçlamakta haklı mı” başlıklı 24 Kasım makalesinde ise şöyle diyordu: “Türk işadamlarının IŞİD’li kaçakçılarla alışverişi var. Günde 10 milyon dolar kazandırıyorlar. Son iki yılda üst düzey IŞİD üyelerinin Guardian’a yaptığı açıklamaya göre Türkiye hükümeti bu alışverişi görmezden geliyor.”
Chulov işlerin Ebu Sayyaf’ın öldüğü operasyonda ele geçen belgelerden sonra değiştiğini belirtiyor bu makalesinde de.
