Çocuklar. Böyle giderse, bu ülkede bizim yaşadığımız çocukluktan bambaşka bir çocukluk yaşayacaklar.
Biz, tarlada karga kovalayan mavi gözlü küçük Mustafa’nın hikâyesini dinlerken, dramatize edilen bu pastoral sahneyi duygusal açıdan yüceltmekle onla haince şakalaşmak arasında özgürce gidip gelebilecek bir aklın özgüveniyle ve tercih bilinciyle büyüdük.
İktidar şu anda ele geçirdiği tüm çocukları kendi inanç kafesine kilitliyor.
Orada ne akla yer var ne özgüvene; Ne tercihe ne bilince.
Çocuklar o kafeste mahkûm kuşlar gibi eksik hecelerle ötmeyi… Ve uçmalarına asla izin verilmeyecek bir hayata doğru beyhude kanat çırpmayı öğreniyorlar.
Yeni eğitim sistemine göre maymundan gelmediler… Ama hızla maymuna doğru gidiyorlar.
