Türkiye hukukun üstünlüğüne dayalı gerçek bir demokrasi olsaydı, ne bu çapta paralel yapılanmalar söz konusu olabilirdi ne de hükümetin bakanlarını, iktidar partisinin belediye başkanlarını konu alan yolsuzluk ve rüşvet soruşturmalarının ‘zamanlamasının manidar olmasını’ konuşurduk.
