Yine sanat dünyasına bir dış ziyaretçinin gözüyle bir saptamamı paylaşayım bu noktada. Yalnızca Aladağ değil, dünyanın değişik ülkelerinden eserleri Venedik’e kabul edilmiş pek çok sanatçının kendi ülkelerinde değil, başta Berlin ve Paris olmak üzere Batı Avrupa şehirlerinde yaşayıp çalıştığı görülüyor.
Bunun ifade özgürlüğünün kalitesiyle ilgisi var mıdır dersiniz? Bulacağınız cevap da sanatın sınırlarının dışında kalıyor, öyle değil mi?
Sanatçılar, dünya çapında büyüyen bir tehlikeyi ve bunun yol açmakta olduğu enerji birikimini, dipten gelen bir dalgayı kendi duyarlılıkları çerçevesinde duyurmaya çalışıyor.
Bu uyarıya bir siyasi gazeteci kadar, hatta daha çok siyasilerin kulak vermesinde daha iyi ve barışçıl bir dünya için fayda var.
